Polonia sfidon Shqipërinë, mbrojtja me tre lojtarë

Në vitet e fundit, kombëtarja polake ka përjetuar një transformim taktik të heshtur, por të thellë.

Që nga marsi i vitit 2023, ajo ka hequr dorë nga përdorimi i një mbrojtjeje klasike me katër lojtarë, duke kaluar në mënyrë të qëndrueshme në sisteme me tre mbrojtës qendrorë ose zgjidhje hibride.

Ky ndryshim nuk lindi nga një zgjedhje ideologjike, por nga nevoja.

Problemi kryesor është mungesa kronike e një mbrojtësi të majtë të besueshëm.

Pas largimit të Maciej Rybus, asnjë lojtar nuk ka arritur të afirmohet në atë rol.

Trajnerë të ndryshëm kanë provuar zgjidhje alternative, duke përshtatur lojtarë ofensivë ose duke zhvendosur mbrojtës jashtë pozicionit, pa rezultate bindëse.

Kthesa erdhi me përdorimin e Jakub Kiwior, një mbrojtës qendror i majtë, i cili u aktivizua si element hibrid për të mbuluar atë zonë të fushës.

Kjo e bëri gjithnjë e më natyral kalimin në mbrojtjen me tre, që sot është bërë sistemi standard i kombëtares.

Ndërkohë, edhe futbolli polak në nivel klubesh ka filluar ta adoptojë gjithnjë e më shpesh këtë modul, sidomos pas sukseseve të Rakow Czestochowa.

Me ardhjen e trajnerit të ri Jan Urban, ishte hipotetizuar një rikthim te mbrojtja me katër, por realiteti i skuadrës e bën këtë opsion ende të vështirë.

Aktualisht, nuk ekzistojnë mbrojtës të majtë të mirëfilltë mes lojtarëve të grumbulluar.

Megjithatë, diçka po lëviz në perspektivë: në Ekstraklasa po dalin në pah të rinj interesantë dhe zhvillimi i tyre mund ta rihapë në të ardhmen debatin taktik.

Ndërkohë, paradoksi mbetet: ndërsa Polonia ka rigjetur talent në krahët ofensivë, vazhdon të mungojë pikërisht roli i mbrojtësit të majtë, që mund të ndryshojë gjithçka.

Mbetet në pikëpyetje nëse kjo do të jetë një pikë në favor apo një disavantazh kundër Shqipërisë në ndeshjen e nesërme.