Buxheti i Francës miratohet pas tensioneve politike, si arriti qeveria të shmangte katastrofën financiare

Franca ka miratuar përfundimisht buxhetin e këtij viti, pas muajsh tensionesh politike dhe mocionesh mosbesimi, që kanë shqetësuar tregjet e borxhit dhe kanë alarmuar partnerët e saj evropianë.

Kryeministri, Sébastien Lecornu, njoftoi parlamentin të hënën pas një periudhe të gjatë bisedimesh, duke theksuar se populli francez “refuzon këtë kaos dhe do që institucionet tona të funksionojnë”. Buxheti u miratua duke përdorur fuqi të veçanta kushtetuese që shmangën nevojën për një votim në parlament. Megjithatë, gjatë këtij procesi, qeveria e Lecornu u përball me disa mocione mosbesimi, të cilat ajo i kaloi me sukses, duke mbijetuar deri në dy votat e fundit të mosbesimit, të zhvilluara pasdite të hënën, shkruan Guardian.

Lecornu e arriti këtë rezultat pas një marrëveshjeje me Partinë Socialiste, e cila ra dakord të mos votonte kundër qeverisë, në këmbim të disa koncesioneve, përfshirë pezullimin e ndryshimeve të reformës për pensionet të presidentit Macron, që kishin planifikuar rritjen e moshës së pensionit nga 62 në 64 vjet.

Deputeti socialist, Hervé Saulignac, tha në parlament se partia e tij “kryen detyrën” dhe “evitoi më të keqen”. Ai shtoi se lënia e Francës pa buxhet do të kishte “shtuar më shumë vuajtje mbi vuajtjet” e popullit francez.

Lecornu e përshkroi miratimin e buxhetit si një “hap përpara”, duke theksuar se ai do të rrisë shpenzimet për mbrojtjen me 6.5 miliardë euro. Megjithatë, disa ligjvënës kanë shprehur dyshime, pasi buxheti synon të ulë deficitin në 5% të Prodhimit të Brendshëm Bruto (PBB) në vitin 2026, nga 5.4% që ishte në 2025. Fillimisht, qeveria franceze kishte vendosur të arrinte një nivel të deficitit prej 4.6%, por heqja e ndryshimeve të pensioneve e bëri të pamundur një ulje të tillë, sipas raportuesit të djathtë Philippe Juvin.

Negociatat për buxhetin kanë zgjatur pothuajse dy vjet, pas zgjedhjeve të papritura të zhvilluara nga presidenti Emmanuel Macron në qershor të vitit 2024, të cilat sollën një parlament të ndarë. Një aleancë e majtë fitoi shumicën e ulëseve, por nuk arrin shumicën absolute. Partia ekstremiste e djathtë, Rally Kombëtar, fitoi më shumë vota dhe u bë një forcë e rëndësishme, por nuk pati shumicë. Grupi qendror i Macron humbi vende, por mbeti i pranishëm.

Politika e brendshme ka qenë e bllokuar kryesisht që atëherë, duke çuar në periudha pasigurie dhe rrëzime qeverish në ekonominë e dytë më të madhe të Europës.