Italia në krizë të thellë

Reagimet pas dështimit të radhës të Italisë nuk kanë vonuar.

Vetëm pak orë pas eliminimit dramatik ndaj Bosnjë Hercegovinës, qeveria italiane ka ndërhyrë drejtpërdrejt, duke kërkuar një ristrukturim të plotë të futbollit dhe të drejtimit të Federatës Italiane të Futbollit.

Ministri i Sportit dhe Rinisë, Andrea Abodi, ka qenë i qartë dhe i prerë: Italia duhet ta nisë nga e para. Sipas tij, eliminimi i tretë radhazi nga një Botëror (pas 2018, 2022 dhe tani 2026) është një sinjal alarmi që nuk mund të injorohet.

Në një deklaratë të gjatë dhe reflektuese, Abodi theksoi se futbolli në Itali nuk është thjesht sport, por një pjesë e identitetit kombëtar.

Ai u shpreh se është e dhimbshme që një brez i tërë fëmijësh nuk e ka përjetuar emocionin e një Botërori me “azzurrët”, duke kujtuar se që nga FIFA World Cup 2014 Italia nuk ka luajtur më në këtë kompeticion, ndërsa që nga triumfi në FIFA World Cup 2006 nuk ka kaluar më fazën e grupeve.

“Futbolli është më shumë se një lojë në vendin tonë. Është kulturë, është simbol kombëtar. Por është e qartë se sot kemi nevojë për një rindërtim të plotë, duke nisur nga drejtimi i federatës”, deklaroi ai.

Ministri vlerësoi angazhimin e skuadrës dhe stafit teknik, por theksoi se përgjegjësia për këtë situatë është e pashmangshme. Ai kërkoi më shumë përgjegjësi, përulësi dhe respekt nga të gjithë aktorët e futbollit italian, duke shtuar se Italia duhet të rikthehet në nivelin që i takon në arenën ndërkombëtare.

Në qendër të kritikave është vendosur presidenti i FIGC, Gabriele Gravina. Vendimi i tij për të mos dhënë dorëheqjen pas eliminimit ka shkaktuar zemërim të madh në opinionin publik. Madje, një deklaratë e tij ku minimizonte rolin e sporteve të tjera në krahasim me futbollin ka shtuar edhe më shumë tensionin.

Gravina, i cili ka qenë në krye të federatës edhe gjatë dështimeve të mëparshme, është kritikuar hapur edhe nga figura të rëndësishme të futbollit italian. Presidenti i Napolit, Aurelio De Laurentiis, ka kërkuar një rifillim total, duke sugjeruar edhe emra të rinj për drejtimin e futbollit.

Ndërkohë, emra alternativë si Giovanni Malagò po përmenden gjithnjë e më shumë si pjesë e mundshme e një revolucioni të afërt.

Italia duket në një moment kritik të historisë së saj futbollistike, ku ndryshimet nuk janë më zgjedhje, por domosdoshmëri.