19 vjeçarja u vra në Prizren, sepse familja kundërshtonte punën e saj si valltare ? Apeli rrëzon dënimin me 15 vjet ndaj Sead Halilajt

Halilaj, i cili u ekstradua nga Britania e Madhe në vitin 2024, do të gjykohet sërish në Gjykatën Themelore në Prizren. Atij i është vazhduar paraburgimi deri në një vendim tjetër të shkallës së parë, raporton Gazeta Sinjali.

Ngjarja ndodhi më 4 qershor 2013. Sipas akuzës së pasqyruar në vendim, Halilaj dhe Senad Kullaj, vëllai i viktimës, kishin ardhur nga Shkodra dhe ishin takuar me Ingridin në Prizren, ku kishin qëndruar në shtëpinë e një të njohuri.

Ingridi punonte si këngëtare dhe valltare në një lokal në Mitrovicë. Sipas versionit të akuzës, familja kundërshtonte punën e saj dhe ajo nuk kishte pranuar të kthehej në shtëpi. Halilaj akuzohet se, bashkë me vëllain e saj, e kishte sulmuar me thikë.

Sipas ekspertizës mjeko-ligjore të përshkruar në vendim, viktima kishte vdekur nga gjakderdhja masive si pasojë e plagëve të shumta prerëse dhe shpuese. Senad Kullaj është dënuar më herët për këtë ngjarje.

Dënimi i njërit u përdor si provë kundër tjetrit

Një nga shkeljet kryesore që evidentoi Apeli ishte përdorimi si prova i tri aktgjykimeve të mëparshme ndaj Senad Kullajt, të nxjerra nga Themelorja, Apeli dhe Supremja.

Gjykata e shkallës së parë u kishte dhënë këtyre vendimeve vlerë provuese në mbështetje të fajësisë së Halilajt.

Por, sipas Apelit, në rrethanat e këtij rasti kjo binte ndesh me ndalimin e përdorimit të deklaratave të një të pandehuri si prova kundër bashkëpandehurit, qoftë në të njëjtën procedurë apo në procedurë të veçuar, përveç rasteve të lejuara shprehimisht me ligj.

Kolegji konstatoi se Themelorja kishte detyrim që të kujdesej, sipas detyrës zyrtare, që vendimi të mos mbështetej në prova të papranueshme.

Dy thika në vendin e ngjarjes, por lidhja me Halilajn mbeti e pasqaruar

Apeli ngriti vërejtje edhe për përfundimet e Themelores lidhur me dy thikat e gjetura në vendin e ngjarjes.

Në aktgjykimin e anuluar ishte konstatuar se të dyja thikat ishin përdorur për kryerjen e veprës. Mirëpo, sipas Apelit, vetëm gjetja e tyre nuk mjaftonte për të vërtetuar këtë përfundim.

Nuk ishte sqaruar se me cilën thikë ishte kryer vepra, kush e kishte përdorur dhe nëse ekzistonte ndonjë lidhje konkrete ndërmjet këtyre mjeteve dhe Halilajt.

Po ashtu, sipas kolegjit, nuk rezultonte se thikat i ishin nënshtruar ekspertizës për përcaktimin e gjurmëve materiale apo biologjike që do ta ndërlidhnin të akuzuarin me to.

Dëshmitarët nuk e kishin parë momentin e vrasjes

Në vlerësimin e Apelit, dëshmitarët e analizuar në vendim kishin treguar për qëndrimin e personave në banesë, transportimin e tyre dhe punën e viktimës, por nuk kishin dhënë të dhëna të drejtpërdrejta për kryerjen e vrasjes nga Halilaj.

Asnjëri prej tyre nuk kishte qenë dëshmitar okular i momentit të krimit.

Ndërkaq, raportet mjeko-ligjore vërtetonin natyrën e plagëve dhe kohën e vdekjes, por nuk përmbanin të dhëna që e ndërlidhnin Halilajn me kryerjen e veprës.

Sipas Apelit, Themelorja kryesisht kishte përshkruar deklaratat dhe provat materiale, pa bërë analizën e nevojshme të besueshmërisë së tyre, lidhjes ndërmjet tyre dhe mënyrës se si ato mbështesnin përfundimin për fajësinë.

Kolegji evidentoi edhe kundërthënie për kohën e ngjarjes. Në dispozitiv përmendej intervali nga ora 03:23 deri në 06:47, ndërsa në arsyetim, bazuar në ekspertizën mjeko-ligjore, vdekja vendosej ndërmjet orës 04:00 dhe 06:00.

Prokuroria kërkoi dënim më të rëndë, mbrojtja kundërshtoi fajësinë

Prokuroria Themelore në Prizren kishte kërkuar ashpërsimin e dënimit prej 15 vjetësh, duke pretenduar se ai nuk ishte në përpjesëtim me peshën e veprës, mënyrën e kryerjes dhe motivet e saj.

Sipas Prokurorisë, rasti lidhej me privimin nga jeta të një vajze të re për motive të ulëta dhe rrethana të lidhura me mentalitetin e zakonet patriarkale.

Mbrojtja, ndërkaq, kishte kundërshtuar provat dhe arsyetimin e përgjegjësisë penale. Kishte theksuar gjithashtu se Halilaj nuk ishte pjesëtar i familjes së viktimës dhe se kundërshtimi i punës së saj nga familjarët nuk mund të shërbente vetvetiu si arsyetim për përfshirjen e tij në vrasje.

Në seancën e Apelit, Halilaj kishte deklaruar se gabimi i tij ishte që kishte qenë në kohën dhe vendin e gabuar.

Çfarë duhet të sqarohet në rigjykim?

Me vendimin e datës 1 korrik 2026, Apeli e ka obliguar Themeloren që të eliminojë shkeljet dhe të vlerësojë plotësisht provat.

Gjykata duhet të përcaktojë veprimet konkrete që i atribuohen Halilajt, provat që i mbështesin ato dhe nëse janë të mjaftueshme për vërtetimin e përgjegjësisë së tij penale. Nëse vlerësohet e nevojshme, mund të administrohen edhe prova të tjera.

Pas anulimit të aktgjykimit, kërkesa e Prokurorisë për ashpërsimin e dënimit dhe bazat e tjera ankimore janë konsideruar jolëndore për këtë fazë.

Anulimi i dënimit nuk përbën vendim lirues. Çështja do të shqyrtohet sërish, ndërsa Halilaj mbetet në paraburgim sipas këtij aktvendimi.

Shënim: Personat e përmendur në këtë lajm konsiderohen të pafajshëm derisa fajësia e tyre të vërtetohet me vendim të formës së prerë të gjykatës.