Në një intervistë ekskluzive për “Corriere della Sera”, ish-trajneri i Juventusit, Thiago Motta, i shkarkuar nga klubi bardhezi më 23 mars, tha: “Për mua është e vështirë të bëj që tani një analizë të asaj që ndodhi.
Jam i zhgënjyer, sepse nuk shkoi ashtu siç shpresoja, sidomos në Kupën e Italisë dhe në Champions. Gjithsesi, nuk jam dakord kur dëgjoj të flitet për dështim.
Puna ime u ndërpre kur ishim një pikë larg vendit të katërt në renditje, që ishte objektivi parësor në fillim të sezonit.
Kur e pranova këtë punë, dija se do të ishte një projekt 3-vjeçar, i bazuar mbi një revolucion të skuadrës. Ama, është e vërtetë se te skuadra si Juventusi duhet të fitosh”.
A ndjen që ke faj për diçka?
Gjithmonë kam analizuar atë që është bërë keq, por edhe pas një fitoreje mendoj se mund të ndryshosh diçka. Nuk është se kur fiton, gjithçka është perfekte. Shumë gjëra do t’i ribëja, shumë të tjera do t’i ndryshoja. Për shembull, në dy ndeshjet e fundit kemi luajtur keq, kështu që do t’i ndryshoja zgjedhjet e mia. Sidoqoftë, nuk pranoj që të hidhet poshtë gjithë puna. Ishim një skuadër krejtësisht e re, e goditur rëndë nga dëmtimet, që po afrohej me objektivin e vendosur.
A ishte dhoma e zhveshjes kundër teje?
Këto janë gjëra që më bezdisin. Mund të më kritikojnë si trajner, por kush thotë se kisha dhomën e zhveshjes kundër është një gënjeshtar. Janë gjëra të papranueshme. Askush me të cilin kam punuar nuk ka thënë publikisht se ka pasur probleme me mua. Kisha një marrëdhënie të mirë me të gjithë, nga pikëpamja profesionale dhe njerëzore, bazuar në respekt dhe qartësi. Më pas është normale që ai që luan më pak të jetë më pak i kënaqur, por besoj se kam treguar se ai që nuk luan sot mund të luajë nesër. Në këtë periudhë kam dëgjuar jo kritika teknike, por sulme personale. Më gjykoni si trajner, kritikoni zgjedhjet e mia në fushë, por nuk pranoj sulmet personale të bazuara në shpifje.
A patët një përplasje me Giuntolin?
Nuk kam pasur kurrë një përplasje me drejtorin. Ai nuk m’i ka thënë kurrë fjalët që janë lexuar.
Si e shpjegon ndarjen me Danilon?
Kur ishte me ne, ka qenë gjithmonë kapiteni ynë. Po dilnin në pah lojtarë si Savona, ishte një konkurrencë e rëndësishme që Danilo e ka pranuar gjithmonë. Marrëdhënia jonë ishte normale, midis një lojtari dhe një trajneri. Pastaj përfundoi. Duhet thënë se objektivi dhe detyra e klubit ishte gjithashtu të rinovonte grupin.
Sa ndikoi dëmtimi i Bremerit?
Është e qartë që të gjithë lojtarët janë të rëndësishëm, por Bremer për këtë skuadër është thelbësor në çdo kuptim. Me të në fushë kemi bërë 6 ndeshje pa pësuar gol. Gleison është një lojtar shumë i rëndësishëm, është e qartë se pa të gjithçka ka qenë shumë më e vështirë.
Çfarë ndodhi me Koopmeiners?
Që në fillim u ngarkua me shumë pritshmëri. Kostoja e transferimit të tij rriti pritshmëritë, por jam i sigurt se do të dijë të bëjë gjithmonë më mirë, sepse është një lojtar i nivelit të lartë. A prisja fjalë mirënjohjeje nga ai? Rrjetet sociale e shtrembërojnë shumë realitetin. Sot çdo gjë që nuk thuhet publikisht sikur nuk ekziston. Unë kam marrë shumë mesazhe nga lojtarë privatisht, mesazhe mirënjohjeje për atë që kemi bërë bashkë. Kanë qenë shumë, jo vetëm Koop.
Cila ishte situata me Vlahovic?
Ai është një djalë inteligjent, i aftë për të diskutuar dhe ndarë zgjedhjet. Kishim një marrëdhënie të mirë, por është normale që peshojnë faktet, nuk është si të luash ose jo. Kur nuk luante nuk ishte i lumtur, por gjithmonë kishte respekt për zgjedhjet e mia, vazhdoi të punonte dhe kur hyri në fushë dha maksimumin për të ndihmuar skuadrën.
Çfarë ndjeve kur u largove nga “Continassa”?
Isha i trishtuar, sepse kur e pranova këtë punë, e imagjinoja ndryshe. Sidoqoftë ishte një përvojë e madhe, si në aspektin profesional, ashtu edhe njerëzor. Tani do të kaloj pak kohë me familjen time, por jam gati të rikthehem për të marrë një projekt tjetër.
A ishte gabim ndryshimi i shumë kapitenëve?
Në fillim ishte Danilo. Juventusi nisi me një projekt të ri me shumë ndryshime dhe lojtarë të rinj në skuadër. Pas brazilianit, duhej të gjeja lojtarin e duhur për atë rol, sepse për mua kapiteni nuk është një lojë. Do të kishte qenë sigurisht Bremer, pastaj zgjedhja ra mbi Locatellin.
Çfarë dëshironi të thoni për tifozët bardhezinj?
I falënderoj për atë që kemi përjetuar së bashku. Juventusi është një skuadër e madhe dhe ka nevojë të fitojë, nuk mjafton thjesht të marrë pjesë. Në 25 vite futboll kam mësuar se për të fituar nevojitet besim, nevojitet qartësi dhe duhet që në fund secili prej nesh të marrë deri në fund përgjegjësitë e veta. Kjo skuadër do të kishte pasur nevojë për më pak dëmtime dhe më shumë kohë, por besoj se ajo që kemi mbjellë do të mbetet. Prandaj, tifozëve iu them faleminderit që na kanë qëndruar pranë, edhe kur kanë kritikuar, por gjithmonë me shumë dashuri.